May this new year be a joyful ride for you and your family. Here's wishing you best year ahead. Happy New Year!

युद्धाचा जखमी चेहरा

Facebook/swapnil

युद्धाचा जखमी चेहरा
गेल्या दशकभरात युद्धामुळे २० लाख मुले मारली गेलीत, ४० ते ५० लाख कायमस्वरूपी अपंग झालीत, एक कोटी २० लाख मुले बेघर झालीत, १० लाखांहून् अधिक एकतर अनाथ झालीत. एक कोटीच्यावर मुलांना मानसिक उपचारांची गरज आहे त्यांचं बालपणच हरवून गेलं आहे.

सौदीच्या संयुक्त सैन्यानं गेल्या आठवड्यात केलेल्या या हवाई हल्ल्यात ३५ नागरिक ठार झाले. नागरी वस्तीवर हल्ला करायचा नाही या संकेताचा भंग म्हणजे ‘केवळ तांत्रिक गफलत’ असल्याचं सांगून सौदी सरकारनं हात झटकले आहेत. माजी राष्ट्राध्यक्ष अली अब्दुल सालेह यांचे निष्ठावंत नि इराणचा पाठिंबा असलेल्या बंडखोरांविरोधातील येमेन सरकारनं सुरू केलेल्या कारवाई मोहिमेत सौदी येमेन सरकारच्या बाजूनं उतरलं आहे. सौदीचा हा हस्तक्षेप येमेनला अराजकाकडंच घेऊन जाईल अशी भीती राजकीय निरीक्षक व्यक्त करत आहेत.
येमेनवर लादल्या गेलेल्या युद्धात आतापर्यंत १० हजार नागरिक मारले गेले आहेत आणि ४० हजारांच्यावर जखमी झाले आहेत. येमेन हा आखाती देशांमधील सर्वात गरीब म्हणावा असा देश. शेजारी देश आणि अमेरिका यांच्या मदतीवर चालणाऱ्या या देशाची अर्थव्यवस्था २०११मध्ये कोलमडली. बेकारी, महागाई, भ्रष्टाचार यांनी कहर केला. सालेह यांची सत्ता उलथल्यानंतर गेली सहा वर्षें येमेन यादवी युद्धात होरपळून निघालं आहे. सततच्या युद्धात पोळून ​निघालेल्या या देशात आजघडीला दुष्काळ आणि कॉलऱ्याच्या भीषण साथीनं हाहाःकार उडवला आहे. संयुक्त राष्ट्रांच्या अहवालानुसार ७ लाख नागरिक उपासमार आणि जीवनावश्यक वस्तूंच्या टंचाईनं हैराण झाले आहेत.
ही एकट्या येमेनची व्यथा नाही. सिरीया, इराक..खरं तर पश्चिम आशियाचा फार मोठा भूभाग युद्धं, दहशत, अवर्षणं, टंचाई, रोगांच्या साथी यांनी ग्रासलेला आहे. युद्ध, आक्रमणं यामुळे निराधार झालेल्या लहानग्यांची आणि देशोधडीला लागून निर्वासित जिणे जगणाऱ्यांची संख्या कोट्यवधींचे आकडे पार करून गेली आहे. नैसर्गिक संसाधनं, भू-राजकीय वै​शिष्ट्यं, भौगोलिक स्थान यांतून निर्माण होणाऱ्या वासाहतिक संधी, त्या साधून घेण्यासाठी खुबीनं पेटवलेले वांशिक, धार्मिक, पांथिक वाद…अतिरेकी टोळ्यांना केली जाणारी सर्व प्रकारची मदत आणि दिलं जाणारं उत्तेजन या साऱ्या हालचालींचा परिपाक या प्रदेशात अस्थिरता, प्रक्षोभ, युद्ध आणि हिंसा फैलावण्यात झालेला आहे.
युनिसेफचा अहवाल सांगतो, की गेल्या दशकभरात युद्धामुळे २० लाख मुले मारली गेलीत, ४० ते ५० लाख कायमस्वरूपी अपंग झालीत, एक कोटी २० लाख मुले बेघर झालीत, १० लाखांहून् अधिक एकतर अनाथ झालीत किंवा त्यांच्या पालकांपासून त्यांची ताटातूट झालीय. एक कोटीच्या वर मुलांना मानसिक उपचारांची गरज आहे कारण युद्ध आणि हिंसा यांचा प्रचंड मानसिक धक्का त्यांना बसला आहे आणि हल्ल्यापूर्वीचं त्यांचं नेहमीचं सामान्य वर्तन ती पार विसरून गेलीत. एक तर ती पार हतबल झालीत किंवा जे त्यांनी पाहिलं आणि भोगलंय त्यातून तीही हातात बंदुका घेऊन् सुडाच्या भावनेनं पेटली आहेत. थोडक्यात त्यांचं बालपणच हरवून गेलं आहे. या आकडेवारीत भारतातली मुलंही अर्थातच आहेत. ही आकडेवारी आपल्याला काय सांगते? युद्ध हाच सर्व समस्यांवरील रामबाण उपाय आहे असं मानणाऱ्यांच्यासाठी ही आकडेवारी कोणतं सत्य मांडते? आयलान, ओमरान, बुथैना यांचे कोवळे चेहरे आपल्याला काय बजावून सांगतात? या प्रश्नांची उत्तरं शोधण्याच्या मनःस्थितीत आपण आहोत का हाच प्रश्न उपस्थित व्हावा अशी आपली सध्याची मानसिकता आहे. युद्धानं सर्व प्रश्न सुटतील अशा वल्गना करणाऱ्यांची संख्या दिवसेंदिवस वाढत चाललीय. देशाच्या सर्व सीमांवर सशस्त्र पहारे तैनात करूनही बिघडत जाणारी परिस्थिती या वल्गनांमध्ये भरच घालतेय. युद्ध व्हावं ही आपली स्वतःची इच्छा आहे, की ती अतिशय खुबीनं आपल्यावर लादली गेलेली गळेकापू योजना आहे याचंही भान सुटत चाललं आहे. बुथैनाचा जखमी चेहरा असहायपणं आपल्या सर्वांना सांगतोय, हा पाहा.. असा असतो युद्धाचा खरा चेहरा… जखमी होऊन विनाशाकडं जाणारा….

डॉ. ए. पी. जे अब्दुल कलाम

निर्मळ वाचा
विज्ञान भक्ती
अवकाशी प्रेरणा
प्रेमळ व्यक्ती
विलक्षण बुद्धी
मार्मिक विचार
हाती दानत
मुखी आधार
मृदु स्वभाव
संवेदनशीलता
देश प्रेमाशी
एकनिष्ठता
कठोर परिश्रम
थोर नेतृत्व
सखोल अभ्यास
अद्वितीय कर्तुत्व
नव्या पिढीशी
विचार मंथन
स्वप्नाळू डोळ्यांना
अविरत समर्थन
या जाज्वल्य पार्वाला
भारताचा सलाम
एक महान गुरु
डॉ. ए. पी. जे अब्दुल कलाम

''ती''

Insta/Swapnil

तिला पाऊस खूप आवडतो आणि
मला पावसात 'ती',
तिला बोलायला खूप आवडते आणि
मला बोलताना 'ती',
मला ती खूप आवडते पण.......
तिला नाही आवडत मी !!!!!
म्हणून खड्यात गेला पाऊस आणि
खड्यात गेली 'ती'.....

डंकर्क - ख्रिस्तोफर नोलन

Facebook/Swapnilpatil

कोणत्याहीइतिहासातल्या काही घटना जनमानसात रुतून बसतात. मिथक होण्याएवढी गुंतागुंत अशा घटनांत बऱ्याचदा आढळते. ‘सुष्टा-दुष्टांमधल्या संघर्षात एकाचा विजय’, असं त्यांचं सुस्पष्ट अर्थनिर्णयन सहसा शक्य नसतं. त्यामुळेच, कादंबरीतून किंवा चित्रपटाद्वारे त्यातलं नाट्य नव्यानं लोकांसमोर आणण्याचं आव्हान भल्याभल्यांना भुरळ घालतं. दुसऱ्या महायुद्धादरम्यान ब्रिटिश फौजेची डंकर्कमधून माघार ही तशी एक घटना आहे. हिटलरच्या सेनेनं युरोपवर आक्रमण केल्यानंतर युरोपच्या बचावासाठी ब्रिटिश फौज तिथे गेली. मात्र, जर्मन सेनेच्या झंझावातापुढे तिचं काही चाललं नाही. जमिनीवर कोंडी झालेल्या फौजेला डंकर्कच्या समुद्रकिनाऱ्यावर एकत्र आणून समुद्रमार्गे परत आणण्याचं ठरलं. किनाऱ्यावर गोळा झालेल्या सैनिकांना जर्मन विमानहल्ल्यांना तोंड द्यावं लागलं. हजारो सैनिक त्यात दगावले, पण २७ मे ते ४ जून १९४० दरम्यान तब्बल ३ लाख सैनिक ब्रिटनमध्ये परतले. पंतप्रधान चर्चिल यांनी तेव्हा ह्या घटनेचं वर्णन ‘महाकाय अरिष्ट’ असं केलं होतं. आज ह्या घटनेकडे पाहण्याचे अनेक दृष्टिकोन प्रचलित आहेत. अर्थात, नाझी भस्मासुरापुढे हतबल झालेल्या फ्रेंचांच्या दृष्टीनं डंकर्कची माघार म्हणजे ब्रिटिशांनी आपल्याला लांडग्यांच्या तोंडी देऊन काढलेला पळ होता. त्याउलट, ब्रिटिश फौजा तेव्हा बचावल्या म्हणूनच महायुद्धात अखेरपर्यंत एकटा ब्रिटन स्वतंत्र राहून लढू शकला आणि अखेर हिटलरचा पाडाव शक्य झाला, असं एक राष्ट्राभिमानी मिथक ब्रिटनमध्ये प्रचलित आहे. जेव्हा जेव्हा देश संकटात सापडतो तेव्हा तेव्हा त्या मिथकाचा वापर राष्ट्रज्योत जागवण्यासाठी केला जातो. 

प्रेम.. कधीतरी..

कधी असे तू रम्य सकाळी.. माझया स्वप्णी येऊन जावे..

माझे जगणे धुकाटलेले .. शांत मनोहर निर्मळ व्हावे..

चुकार थेंब ते केसांवरचे.. इंद्रधनूचे रंग बनावे..

काजळ तुझ्या डोळ्यांमधले .. मेघासारखे बरसून जावे..

चिंब भिजावे आपण दोघे.. हातामध्ये हात असावे..

तुझे नि माझे प्रेम तराने .. वार्‍या नेही गात राहावे...click-SWAPNIL